| تبليغات | X |
|
شهادت علی (ع) اگرچه مظلومانه است و فرق شکافته او اگرچه جگرسوز ، اما اساس مظلومیت علی، نه در شهادت علی است و نه در فرق شکافته او.
اگر دوران مظلومیت علی محدود به آن بیست و سه سال دردآلود بود ، در آن پنج سال دیگر قاعدتا علی مظلوم نمی بود.
و رمز مظلومیت علی در ناشناخته ماندن آن روز علی است ، در ناشناخته ماندن هنوز علی و در ناشناخته ماندن همیشه و هر روز علی . علی قرآن ناطق است و " رب ان قومی اتخذوا القران مهجورا(3)"... جهان و آنچه در آنست ، کهتر از انست که به شناختی شایسته از علی دست یابد. [خداوندا !] آنچه که به تمامی دست نایافتنی است ، اندکش از کف نادادنی است . [ ما اگر چه به علم نمیتوانیم قدر این گوهر تابناک را بیابیم اما به وجود همان گوهر تو را قسم میدهیم که در بیابان جهل رهامان نکنی و ما را از شناخت اماممان دور نگه نداری که " اللهم عرفنی حجتک فانک ان لم تعرفنی حجتک ضللت عن دینی (4) ] (1) - پس خار در چشم و استخوان در گلو و میراث بغارت رفته صبر کردم. (2) - (آنگاه که برای بیعت هجوم آوردند) همچون گله گوسفند بدورم ریختند. (3) - ای پروردگار ! قوم من قران را ترک کردند. (4) - خداوندا ! حجت خود را به من بشناسان که اگر حجتت را نشناسم از (مسیر مستقیم) دینم گمراه میشوم. مطلب بالا برگرفته از کتاب زیبای متقین اثر سید مهدی شجاعی است با اندکی دخل و تصرف
+ نوشته شده در جمعه بیست و پنجم آبان 1386ساعت 2:58 توسط امین ترابی جهرمی
|
درباره وبلاگ  |