بسم الله الرحمن الرحیم
إِنَّ الْمُنَافِقِينَ يُخَادِعُونَ اللّهَ وَهُوَ خَادِعُهُمْ وَإِذَا قَامُواْ إِلَى الصَّلاَةِ قَامُواْ كُسَالَى يُرَآؤُونَ النَّاسَ وَلاَ يَذْكُرُونَ اللّهَ إِلاَّ قَلِيلًا
سوره ۴: النساء آیه ۱۴۲
منافقان با خدا نيرنگ مىكنند و حال آنكه او با آنان نيرنگ خواهد كرد و چون به نماز ايستند با كسالت برخيزند با مردم ريا مىكنند و خدا را جز اندكى ياد نمىكنند.
تعریف منافق چیه؟ شاید اولین تعریفی که به ذهن میاد اینه که "منافق کسی است که ظاهرش با باطنش متفاوته". خوب ، یه سوال . . . الان منافق کیه ؟ اون کسی که علنا می ایسته و جلو مسلمانان موضع گیری میکنه که بهش نمیگن منافق. بهش میگن کافر. ضمنا جای منافق هم درون محدوده زندگی مسلمانان است و نه در بیرون آن.
پس تعریف ما از منافق عوض شده و برای راحتی خودمون هم که شده این تعریف را منحصر به یک طیف خاص کردیم و آنها را با این مدال افتخار آفرین! مزین نمودیم تا به زور خودمون را از محدوده نفاق جدا بدونیم! و خودمون جلو خودمون کم نیاریم.
سوال اینه که منافق چطور منافق میشه. دورویی چطور در دل من نفوذ میکنه و باعث میشه فراموش کنم که من بیشتر از کسانی که اسمشون رو منافق میگذارم منافقم.
نفاق به اسم نیست به طرز عمل و نیته. بنابراین تا وقتی که هدف من همه چیز است جز جلب رضایت خدا و ظاهرم هیچ چیز نیست جز آنچه ظاهر دین حکم میکند از هر منافقی منافق ترم.
نشنیدی رسول الله فرمود:
"راه یافتن شرک در دل مومن از راه رفتن مورچه سیاه در شب تاریک بر یک سنگ سیاه مخفی تر است"
چقدر تکراری شده این حدیث!!! و چقدر فراگیر شده همه جا و در دل من.
شرک در دل فردی که ادعای مسلمان بودن دارد = نفاق
دنبال کسی میگردی که این گردنبند نازیبا رو به گردن اون بندازی؟ چه ساده اندیشی!!!
باز هم خیال میکنی قضیه با متهم کردن دیگران حل میشه؟ چه بچه گانه فکر میکنی.
جالب اینه که امیرالمومنین چطور خط نفاق رو مشخص میکنه و حرکتهای اونها رو زیر نظر داره و تلویحا به اونها و جامعه میگه که اونها و حرکاتشون رو میشناسه. بله، اگر در کنار علی علیه السلام باشی و از دید اون به جامعه نگاه کنی منافق و کافر رو از مسلمون میشناسی و دیگه کسی نمیتونه برات آب رو گل آلود کنه و خودش رو مسلمون جلوه بده. حتی کار به اونجا میرسه که از لحن کلامشون پی به واقعیت درونیشون میبری :
خداوند خطاب به پیامبر میفرماید:
"وَلَوْ نَشَاء لَأَرَيْنَاكَهُمْ فَلَعَرَفْتَهُم بِسِيمَاهُمْ وَلَتَعْرِفَنَّهُمْ فِي لَحْنِ الْقَوْلِ وَاللَّهُ يَعْلَمُ أَعْمَالَكُمْ"
سوره ۴۷: محمد آیه ۳۰
و اگر بخواهيم قطعا آنان را به تو مىنمايانيم در نتيجه ايشان را به سيماى [حقيقى]شان مىشناسى و از آهنگ سخن به [حال] آنان پى خواهى برد و خداست كه كارهاى شما را مىداند.
امام علی علیه السلام در قسمتی از خطبه ۱۹۴ میفرماید:
در بيان اوصاف منافقان ـ : شما را از منافقان برحذرمى دارم , زيرا كه آنـان مـردمـانـى گـمـراهـنـد و گـمـراه كـنـنـده , خـود لـغـزيـده اند و ديگران را مى لغزانند, بـه رنـگ هـاى گـونـاگـون وحالات مختلف در مى آيند,با هر وسيله و از هر طريقى آهنگ (فريب وگمراهى ) شما مى كنند و در هر كمينگاهى به كمين شما مى نشينند.دل هايشان بيمار است و ظاهرشان آراسته وپاك , مخفيانه عمل مى كنند و چون خزنده اى زهرناك آهـسـتـه مـى خـزند و بى خبر زهر خود رامى ريزند, شرح و بيانشان داروست و گفتارشان شفا, اما كـردارشـان درد بـى درمـان. بـه رفـاه وآسايش مردم حسادت مى ورزند و به آتش بلا وگرفتارى (مـردمـان ) دامن مى زنند و نوميد مى كنند. در هر راهى به خاك هلاكت افكنده اى و براى نفوذ در هـر دلى وسيله اى و براى هر غم واندوهى اشك هايى (دروغين ) دارند, مدح وستايش به قرض هم مـى دهـنـد و از يـكـديـگـرانتظار پاداش (و ستايش متقابل ) دارند, اگرچيزى بخواهند پافشارى مـى كـنـنـد و اگر سرزنش كنند پرده درى مى نمايند و اگر داورى كنند زياده روى مى ورزند, در مـقـابـل هر حقى باطلى در چنته دارند و در برابر هر راستى , خميده اى وبراى هر زنده اى قاتلى و بـراى هـر درى كـلـيـدى وبـراى هر شبى چراغى. چشم نداشتن و بى نيازى را دستاويز طمع قرار مـى دهند تا از اين راه بازارخود را داغ كنند و كالاهايشان را رونق بخشند. مى گويند و ايجاد شبهه مـى كـنـنـد, وصف مى كنند و حقيقت را وارونه جلوه مى دهند, راه (ورود به مسير باطل ) را آسان مـى كنند و تنگه (آن را) كج و دشوار رو مى سازند (تا افراد به راحتى قدم به راه باطل گذارند و در پـيـچ و خـمهاى آن سرگردان شوند و بيرون شدن از آن ناممكن يادشوار شود) اينان دار و دسته شـيـطـانـنـد وزبـانـه هـاى انـبـوه آتش ((آنان گروه شيطانند وبدانيد كه گروه شيطان همان زيانكارانند)).
همچنین در سخنی میفرماید:
اگر با اين شمشيرم بر بن بينى مؤمن بزنم تا با من دشمنى ورزد هرگزدشمنى نـخـواهد كرد و اگر همه دنيا را به پاى منافق بريزم تا مرا دوست داشته باشد, هيچ گاه مرا دوست نخواهد داشت و اين از آن روست كه قلم قضا بر اين امر رقم خورده و اين قضاى الهى بر زبان پيامبر امـى (ص ) جـارى گشت و فرمود :اى على , هيچ مؤمنى با تو دشمنى نمى كند و هيچ منافقى تو را دوست نمى دارد.
بله " هیچ منافق تو را دوست نمی دارد". و آیا ما چقدر از دوران امیرالمومنین میدانیم و هرگز سعی کرده ایم خودمان را به جای مخالفین علی علیه السلام تصور کنیم؟ آنگاه ببینیم آیا ما هم علی را دوست خواهیم داشت؟ بله. دوست داشتن علی بدون آنکه این دوست داشتن مسوولیت فردی و اجتماعی ایجاد کند بسیار راحت است. معاویه هم از پس آن بر می آید. اما وقتی این دوست داشتن با ترک زندگی راحت همراه شد چه؟ آیا تا به حال فکر کرده ایم که در آن شرایط چه میکنیم و در درونمان چه خبر هست و آیا توجه میکنیم که ما تا چه اندازه منافقیم و ما هم برای پول و مقام بر علیه امام زمانمان قیام خواهیم کرد؟
اگر نفاق یک بیماریست و بیمار خود باید به فکر درمان باشد پس چرا ما به فکر درمان خود نیستیم؟ دلیل این است که ما مانند بیماری هستیم که درد را حس نمیکند. یا مانند آن بیماری که درد را تحمل میکند و به فکر چاره قطعی برای درمان نیست. ما از خطر این بیماری آگاه نیستیم و گرنه حتما به فکر درمان می بودیم. ما هر روز بعد از نمازهایمان برای آمدن حضرت دعا میکنیم ولی نمیدانیم که بیماری نفاق چیزی نیست که بعد از آمدن حضرت و یک روزه درمان شود. ما نمیدانیم که منافق اولین کسی خواهد بود که در صف روبروی حضرت قرار خواهد گرفت. ما نمیدانیم که در دل آرزوی کشته شدن حضرت را خواهیم کرد و بر زبان ثنا گوی او خواهیم بود. ما نمیدانیم که اگر ناظری بر ما نباشد امر حضرت را در زمان حضور او هم انجام نخواهیم داد. این خطر نفاق است و منافق یک گروه نیست تا بقیه مسلمان باشند. منافق من هستم که برای دیده شدن! به مسجد میروم و برای مقبول افتادن حرفم آن را با یاد خدا آغاز میکنم. به عزاداری امام حسین (ع) می روم برای آنکه اگر نروم پشت سرم حرف در میاد!. هدف من از هر کاری که انجام میدم چیه؟ دستم رو در هنگام دعا بالا میارم تا بغل دستیم ببینه و بسته به اینکه کارم با چه تیپی راه میوفته خودم رو درست میکنم و حتی وبلاگ مینویسم تا ملت به به و چه چه کنند!!! اگه دقت کنم می تونم بفهمم چقدر منافقم.
امام على (ع ) : نفاق انسان ناشى از ذلتى است كه در خود حس مى كند.
امام على (ع ) : منافق نسبت به خودش مسامحه روا مى دارد و از مردم خرده گيرى مى كند.
میزان الحکمه ج ۱۳
کاش همین امروز تکلیفمون رو برای روز اومدن حضرت مشخص کنیم و حداقل بدونیم می خوایم جزو دشمنان اون حضرت باشیم تا دیگه به خودمون هم سخت نگیریم و مثل دشمنان حضرت زندگی کنیم.
+ نوشته شده در جمعه هشتم آذر 1387ساعت 6:25 توسط امین ترابی جهرمی
|
